زندگي کن    
	و بگذار هر ممکني پيش آيد   





فهمیدم.....

 

 

من از مصاحبت آفتاب می آیم ؛ کجاست سایه؟

سلام دوستان

بعد از غیبتی طولانی برگشتم.

این غیبت  شاید یه غیبت طولانی بود ولی همیشه منتظر امروز بودم .

بعضی وقتها دل ادم سکوت میکنه و حرفی برای گفتن نداره. اون دسته از دوستانی همیشه همراه این بنده حقیر بودن میدونن که این وبلاگ چیزی جز دلنوشته های من نیست.  این یک سال و  اندی که گذشت   خیلی ناز دلمو کشیدم تا باهام حرف بزنه . خلاصه تونستم راضیش کنم بذاره بنویسم.

نمیدونم  از کجا بگم و از چی بگم. نمیدونم از این یک سال و نیم که نبودم  چی بگم براتون. ولی این بار  مثه یه سنگ تراش خوردم .شدم یه نگین

میدونم الان میگی چقدر خودخواه و از خود راضی.

ولی واقعا دلم الان داره اینطوری  نگام میکنه از خود راضی. با رضایت .اخه خیلی اذیت شد طفلی تا شد اینی که الان هست.

 میدونی بعضی وقتا ما ادما عشق رو با دوست داشتن  و دوست داشتن رو با عادت اشتباه میگیریم. 

ما ادما  ممکن الخطا هستیم نه جایز الخطا( یعنی ممکنه خطا کنیم ولی اجازه انجام خطا به عمد رو نداریم)

داشتم میگفتم ، ادم ممکن الخطاس ؛ منم یکی از این ادما. گاهی اوقات کسایی  میومدن توی زندگیم( سوای جنسیت) فکر میکردم دوستشون دارم ولی بعدها فهمیدم فقط عادت کرده بودم بهشون.

توی این یک سال به اون حسی که د کتر شریعتی ازش حرف زده بود رسیدم.

 

خدایا ،

به هرکه دوست می داری بیاموز

که عشق از زندگی کردن بهتر است .

و به هر که دوست تر می داری ، بچشان

که دوست داشتن از عشق برتر !

    و

اینو فهمیدم که دوست داشتن سن و سال نمیشناسه

اینو فهمیدم که دوست داشتن زمان و مکان نمیشناسه

اینو فهمیدم دوست داشتن  فاصله  رو  نمیشناسه

اینو فهمیدم که دوست داشتن  شکل و قیافه نمیشناسه

اینو فهمیدم دوست داشتن دیدن و ندیدن نمیشناسه

اینو فهمیدم دوست داشتن  با اخم و دعوا کمرنگ نمیشه

اینو فهمیدم دوست داشتن  ختمش حتما وصل نیست

اینو فهمیدم که عشق شرط داره ولی دوست داشتن شرط نداره

اینو فهمیده بودم که عشق نفرت  همراهشه اگه وصل نداشته باشه، ولی دوست داشتن رهایی همراشه

اینو فهمیدم که دوست داشتن فقط متعلق به یه جاس اونم دل ادم

اینو فهمیدم که فقط بی بهانه دوست داشته باشم که  بهانه ای برای دوست نداشتن نداشته باشم.

با تمام وجودم حس کردم که دوست داشتن از عشق  برتر  است.

همینجا  ازت  به خاطر این نعمت تشکر میکنم خدا.

خیلی دوستت دارم خدا.

 

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۱٠ دی ۱۳۸۸ - بیتا مهرپویا



تو هم دروغ بودی!!.نه!!! خودِ دروغ بودی

 

به ظاهر گرچه میخندم،ولی اندر سکوتی تلخ میگریم  

             دیگر خسته ام از این همه دروغ.

             خسته ام  از این همه ادمهای دروغین .

              خسته ام از تــ......

 

     می خواهم برای مدتی نباشم

           همین و بس !!!

 

                     دیگر نمی خواهم تـــ  ..................

 

 

 

دیگر نمیخواهم تورا

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۳ امرداد ۱۳۸٧ - بیتا مهرپویا



خدایا.......

[خدا را فقط می توان تجربه کرد.]

 

 - خدا یا خیلی دوستت دارم؛ می دونم که باور میکنی.

 - خدایا نمی دونم داری با سرنوشت من چکار میکنی ، اما میدونم که خیلی شرمنده توام.

 - خدایا نمی دونم که تو چی می دونی!!! نمی دونم که تو برام چی می خوای!!! اما میخوام بدونم که هنوزم دوستم داری؟؟؟!!

 - خدایا  آرزومو؛ آرزوهامو فقط از تو می خوام و بس.

 - خدایا منو تنها نذار ؛ چون تنهایی شایسته تو هست و بس!!

 

خدایا.....................

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢ امرداد ۱۳۸٧ - بیتا مهرپویا



خدا میداند...

 

 

نمی دانم  چرا و چگونه

اما عروسک خندید!!!

و قلب من از خنده عروسک لرزید .

               انگار بهانه هایم عوض شد .

                            انگار ترسم تمام شد .

آری....

احساس میکنم  دیگر نمی ترسم.

                          نه از دستهای سرد

                                 نه از نگاههای غریب

                                              نه از اعتماد

                                                    نه از گناه!!!!!

 

شاید دوباره بهانه ای پیدا کرده ام برای اعتماد؛

برای گناه

برای نوشتن

شاید هم  قبل از  خنده عروسک نیست شده بودم !!

خدا میداند...

  

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٦ - بیتا مهرپویا